'Yancin Dan Adam a Saint Vincent da Grenadines
|
human rights by country or territory (en) | ||||
| Bayanai | ||||
| Ƙasa |
Saint Vincent and the Grenadines (en) | |||
| Wuri | ||||
| ||||
Hakkin dan adam a Saint Vincent da Grenadines ana kare su ta hanyar tarurruka na kasa da kasa da tsarin shari'a na cikin gida. Kasar ta tabbatar da tarurruka da yawa na Majalisar Dinkin Duniya game da haƙƙin ɗan adam kuma kundin tsarin mulkinta ya tabbatar da wasu haƙƙin ɗan ƙasa na asali, kamar haƙƙin shari'a mai adalci da 'yanci daga azabtarwa. Koyaya, sassan da ke tabbatar da haƙƙin zamantakewa da tattalin arziki, kamar haƙƙin ilimi, da kuma karewa daga nuna bambanci "kusan babu su" a cikin kundin tsarin mulki.[1] Har ila yau, babu hanyoyin korafe-korafe na mutum don wasu daga cikin tarurrukan da aka tabbatar.[2]
A cikin shekarata 2014, Freedom House ya sanya Saint Vincent da Grenadines a matsayin "yanci", mafi girman ƙungiyar da za a iya amfani da ita.[3] An soki kasar saboda yawan fyade da yaduwar tashin hankali na gida, da kuma "yaduwar al'adu" wanda ke sa mata su dogara da maza kuma ba da damar masu aikata ta'addanci na jinsi su tafi ba tare da hukunta su ba. Babu wani tanadi a cikin kundin tsarin mulki da ke tabbatar da daidaiton jinsi.
Daidaitawar jinsi
[gyara sashe | gyara masomin]Wani binciken da aka yi a shekarar 2014 a Jami'ar Quebec a Montreal (UQAM) ya gano cewa "tsarin shugabanci" na al'ummar Vincentian ya sa mata su dogara da mazajensu a kan abokan tarayya ta kudi, wanda ya kara karfin su ga tashin hankali, kuma hakan ya haifar da "yadu na tashin hankali ga mata". Babu wani tanadi a cikin kundin tsarin mulki da ke tabbatar da daidaito tsakanin jinsi. Wani rahoto na Ofishin Majalisar Dinkin Duniya kan Magunguna da Laifuka a cikin 2011 ya sanya kasar a matsayi na huɗu mafi girma a duniya dangane da yawan fyade.[4] A cewar Ma'aikatar Harkokin Wajen Amurka, mata da yawa ma "an ware" ne kuma ba za su iya jin daɗin cikakken daidaito ba saboda dogaro da kudi.[5]
A cikin shekarata 2013, Ma'aikatar Harkokin Wajen Amurka ta ba da rahoton cewa cin zarafin mata "babban matsala ce kuma mai yaduwa". Ba a sanya tashin hankali a cikin gida ba, kuma yayin da hukumomi na iya kawo tuhuma, 'yan sanda galibi suna jinkirin bin shari'o'in, wanda ke haifar da masu aikata laifin suna jin daɗin rashin hukunci. An bude cibiyar rikici a cikin 2012 don masu fama da tashin hankali na gida, amma an ruwaito cewa an lalata wurin sirri. Har ila yau, ba a haramta Cin zarafin jima'i a karkashin doka ba, kuma yayin da za a iya gurfanar da shi a karkashin doka, kungiyoyin kare hakkin mata suna ganin gurfanarwar ba ta da tasiri.[6] Dangane da binciken UQAM, ana ɗaukar tashin hankali na cikin gida a matsayin batun farar hula maimakon mai laifi kuma babu wani wajibi ga jami'ai su bincika. Dokar Rikicin cikin gida ta kuma cire mata waɗanda ba sa zaune tare da masu aikata laifin.[7]
An samu karuwar rahoton laifuffukan fyade a shekarar 2012-2013. Ana tura shari'o'in ga 'yan sanda, amma a cewar Ma'aikatar Harkokin Wajen Amurka, tsoron ramuwar gayya na iya hana wasu wadanda suka tsira neman taimako. 'Yan sanda da kungiyoyin kare hakkin dan adam sun kuma bayar da rahoton cewa masu aikata laifin galibi suna biyan kuɗi ga waɗanda suka tsira daga fyade ko cin zarafin jima'i don musayar waɗanda suka tsira ba tare da gabatar da tuhuma ba.[5] Binciken UQAM ya kuma kammala cewa jima'i na dangi babban matsala ne a kasar, kuma ya gano cewa "yan mata da kawuna da 'yan uwan su yi wa fyade" ba a dauke su wadanda ke fama da jima'i ba.[4] A shekara ta 2008, duk da shari'o'in fyade 36 da aka ruwaito a kotunan masu aikata laifuka, ba a bude shari'oʼi ba.[8]
Toronto Star ta ruwaito cewa girman da al'adun tashin hankali na jinsi da kuma "yanayin rashin hukunci" ga masu aikata shi ya tilasta mata neman mafaka a kasashen waje. Adadin da ya kai kashi 4.3% na yawan mutanen kasar sun nemi mafaka a Kanada a karni na 21, mafi yawansu mata ne, galibi suna guje wa tashin hankali na gida.[8]
Mata kuma ba su da wakilci a siyasa, saboda suna da kujeru 3 kawai daga cikin kujeru 23 na majalisa.[3]
'Yanci
[gyara sashe | gyara masomin]'Yanci na magana
[gyara sashe | gyara masomin]A cewar Ma'aikatar Harkokin Wajen Amurka a cikin 2013, kundin tsarin mulki da doka sun ba da 'yancin magana da jarida, kuma gwamnati gabaɗaya tana girmama waɗannan haƙƙoƙin. Jarida mai zaman kanta, ingantaccen shari'a, da tsarin siyasa na dimokuradiyya da ke aiki sun haɗu don tabbatar da 'yancin magana da' yan jarida. Wata kafofin watsa labarai masu zaman kansu da ke da 'yancin bayyana ra'ayoyi iri-iri, kodayake wasu shari'o'in tsegumi, waɗanda 'yan siyasa suka yi amfani da su don adana sunansu, kuma jami'an yada labarai ke tsawata musu an gano su a matsayin batutuwan da za su iya haifar da tantance kansu.[5] Freedom House ya yarda da maganganun da Ma'aikatar Harkokin Waje ta yi a shekarar 2014 kuma ya ja hankalin jama'a game da shari'o'in tsegumi da barazanar kai karar 'yan jarida da Firayim Minista ya yi.[3]
A cewar Amnesty International, a cikin 2008, Nicole Sylvester, Shugaban St Vincent da Grenadines Human Rights Association, an yi masa barazana da tsoratarwa, tare da motar daya daga cikin abokan aikinta ana bin ta, ana zargin saboda kungiyar ta shiga cikin laifin fyade. [9] A cewar Commonwealth Human Rights Initiative, "daga mafi yawan asusun [ƙasar] tana jin daɗin matsayi mai girma na 'yancin magana da' yancin yada labarai", amma kama wani ɗan jaridar Kanada ba bisa ka'ida ba a Kingstown wani lamari ne a shekara ta 2009.[1]
'Yanci na addini
[gyara sashe | gyara masomin]A cewar duka Freedom House [3] da Ma'aikatar Harkokin Wajen Amurka, ana girmama 'yancin addini. Akwai koyarwar addini ta Kirista a makarantu, amma ɗalibai na iya zaɓar fita. Rastafari ya yi iƙirarin cewa sun fuskanci ƙarin bincike daga 'yan sanda da jami'an shige da fice kuma wasu jami'ai sun bincika gashin kansu.[10]
Dubi kuma
[gyara sashe | gyara masomin]- Cinikin mutane a Saint Vincent da Grenadines
- Hakkin LGBT a Saint Vincent da Grenadines
Manazarta
[gyara sashe | gyara masomin]- ↑ 1.0 1.1 "Saint Vincent and the Grenadines 2009 Constitution: A summary of the Human Rights concerns" (PDF). Commonwealth Human Rights Initiative. Archived from the original (PDF) on 2 October 2015. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ "Acceptance of individual complaints procedures for Saint Vincent and the Grenadines". OHCHR. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 "St. Vincent and Grenadines". Freedom House. Archived from the original on 2 April 2015. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ 4.0 4.1 "The dark side of this sunny Caribbean island". Toronto Star. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ 5.0 5.1 5.2 "Country Reports on Human Rights Practices for 2013 Saint Vincent and the Grenadines". US Secretary of State. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ "Country Reports on Human Rights Practices for 2013 Saint Vincent and the Grenadines". US Secretary of State. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ "The dark side of this sunny Caribbean island". Toronto Star. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ 8.0 8.1 "VIDEO: Is this Caribbean idyll the worst place in the world to be a woman?". Toronto Star. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ "St. Vincent and the Grenadines: Fear for Safety". Amnesty International. Retrieved 4 March 2015.
- ↑ "International Religious Freedom Report for 2013 Saint Vincent and the Grenadines". US Department of State. Retrieved 4 March 2015.
