Jump to content

Adl

Daga Wikipedia, Insakulofidiya ta kyauta.
Adl
Islamic term (en) Fassara
Bayanai
Bangare na Musulunci
Fuskar justice (en) Fassara, divine justice (en) Fassara da Islamic theology (en) Fassara
Harshen aiki ko suna Larabci

ʿAdl ( Arabic عدل ) kalma ce ta Larabci ma'ana ' adalci ' ko "daidaitacce", kuma tana ɗaya daga cikin sunayen Allah a Musulunci . Tana daidai da ra'ayin انصاف insaf adalci ( lit. ) a cikin Imani na Bahá'í.[1]

Adil ( Arabic ), da Adeel ( Arabic ) sunaye ne na maza da aka samo daga ʻadl kuma suna da yawa a duk faɗin duniyar Musulmi .

A cikin fikihu na Musulunci

[gyara sashe | gyara masomin]
Tushen Adalci ga Masu Kula da Shari'a, Gwamnoni, Sarakuna, Masu Sarauta Masu Daraja, da Sarakuna ( Usman dan Fodio )

Adl, kamar yadda masana falsafa na farko suka yi amfani da shi, ya yi nuni ga wani ɓangare na halin mutum. Wannan ɓangaren an fi fassara shi da gaskiya. A cikin wani hadisi, annabin Musulunci Muhammad ya ce, ma'anar wasat (matsakaici) ita ce adl (adalci).

A cikin tauhidin Musulunci

[gyara sashe | gyara masomin]

Adl wata kalma ce ta adalcin Allah a Musulunci.

Sunan mahaifi

[gyara sashe | gyara masomin]

Asalin sunan dangin Farisa na zamani Adl ya samo asali ne daga laƙabin sarauta da aka bai wa masana shari'a na Iran a ƙarshen ƙarni na 19, waɗanda ke da alaƙa da dangantaka ta iyali. Abin lura shi ne, waɗannan malaman shari'a sun haɗa da Mirza Husain Noori Tabarsi, wanda aka fi sani da "Hossein Shah", wanda laƙabinsa shine ʻAdl al-Mulk "Adalcin Masarauta", Sayyid Mirza Ebrahim Khalil, wanda laƙabinsa shine Rukn al-Idalah "Ginshiƙin Adalci", da Mirza Mostafa Khan Adl, wanda laƙabinsa shine Mansur al-Saltanah "Nasara a Daular".[2]

  1. Schaefer, Udo (2007). Bahá'í Ethics in Light of Scripture: Volume 2: Virtues and Divine Commandments (in Turanci). Udo Schaefer. p. 444. ISBN 978-0-85398-518-1.
  2. Abu al-Hassan al-Mawardi, transl. by Wafaa H. Wahba. The Ordinances of Government. Garnet Publishing Limited, 2000.

Hanyoyin haɗi na waje

[gyara sashe | gyara masomin]