Alexander Isius
Alexander (Girkanci na dā), wanda ake kira Isius, babban kwamandan Aetolians, mutum ne mai ƙwarewa da ƙwarewa ga Aetolian.[1][2] A cikin 205 KZ, Alexander Isios ya yi adawa da Dorimachus da Scopas, waɗanda Aetolians suka zaba a matsayin 'yan majalisa don sake fasalin dokokin Aetolian. A shekara ta 198 KZ ya kasance a wani taro da aka gudanar a Nicaea a kan Tekun Maliac, kuma ya yi magana da Philip V na Makidoniya, yana cewa ya kamata a tilasta wa sarki ya bar Girka, kuma ya mayar wa Aetolians garuruwan da suka kasance ƙarƙashin su.[3] Filibus, ya yi fushi da irin wannan bukatar da wani Aetolian ya yi, ya amsa masa a cikin jawabi daga jirginsa.[4] Ba da daɗewa ba bayan wannan taron, an tura shi a matsayin jakadan Aetolians zuwa Roma, inda, tare da wasu jakadu, ya yi hulɗa da majalisar dattijai game da zaman lafiya, amma a lokaci guda don kawo zarge-zarge a kan Philip.[5] A shekara ta 197 KZ, Alexander ya sake shiga cikin wani taro, inda T. Quinctius Flamininus tare da abokantaka da sarki Philip suka halarci, kuma inda aka tattauna zaman lafiya tare da Philip. Alexander ya hana abokansa daga duk wani tsari na zaman lafiya tare da Philip.[6][7] A shekara ta 195 KZ, lokacin da Flamininus ya kira taron dukkan jihohin Girka da suka hada kai da Roma a Koranti, don yin la'akari da yakin da za a yi da Sarkin Spartan Nabis, Alexander ya yi magana da Atheniyawa, kuma ya nuna cewa Romawa suna yin magudi ga Girka.[8] Lokacin da a shekara ta 189 KZ, Marcus Fulvius Nobilior, bayan nasarar da ya samu a kan Antiochus III Mai Girma, ana sa ran ya shiga Aetolia, Aetolians sun aika da jakadu zuwa Athens da Rhodes; kuma Alexander Isius, tare da Phaneas da Lycopus, an aika su zuwa Roma don neman zaman lafiya. Alexander, yanzu tsoho ne, ya kasance a kan shugabancin ofishin jakadancin; amma shi da abokan aikinsa sun zama fursunoni a Cephallenia ta hanyar Epeirotes, don manufar karbar fansa mai nauyi. Alexander, duk da haka, ko da yake yana da wadata sosai, ya ki ya biya shi, kuma an tsare shi a cikin bauta na wasu kwanaki, bayan haka aka sake shi, a ƙarƙashin umarnin Romawa, ba tare da wani fansa ba.[9]