Dajin Gwaji na Clemson
|
experimental forest (en) | ||||
|
| ||||
| Bayanai | ||||
| Ƙasa | Tarayyar Amurka | |||
| Shafin yanar gizo | clemson.edu… | |||
| Wuri | ||||
| ||||
| Ƴantacciyar ƙasa | Tarayyar Amurka | |||
| Jihar Tarayyar Amurika | South Carolina | |||
Dajin Gwaji na Clemson, dajin acre 17,500 da ke kewaye da Jami'ar Clemson, dakin gwaje-gwajen albarkatun kasa ne. Samfurin aikin gyaran ƙasa ne wanda Shirin Sabon Yarjejeniyar Gwamnatin Franklin D. Roosevelt ke bayarwa.[1] Dajin yana wurin zama ga nau'ikan tsuntsaye sama da 195 da nau'ikan bishiyoyi sama da 90. Ana amfani da daji don bincike, ilimi, da nishaɗi.[2]
Tarihi
[gyara sashe | gyara masomin]Majalisar dokokin Amurka ta yi magana game da matsalar filayen noma a cikin dokar noma ta 1929. A cikin 1933, tare da ƙoƙarin inganta yanayin tattalin arziki, Shugaba Franklin D.[3] Roosevelt ya ba da umarnin zartarwa na kafa kudaden jama'a don samar da su don samun sawa. - fita gona.[4] A cikin watan Agusta 1933, Dokta George Aull, wanda ya kammala karatun digiri na 1918 na Kwalejin Aikin Noma na Clemson, ya aika da shawara na Fant's Grove Community Development Project zuwa Washington. Ya ba da shawarar cewa gwamnati ta sayi kadada 8,500. An yi watsi da wannan shawara. Ya gyara shawararsa, yanzu mai suna Clemson College Conservation Project, kuma ya sake gabatar da ita. A karkashin sharadin cewa gwamnati za ta mallaki kuma za ta sarrafa filin, an amince da shawarar. E.W. Sikes, shugaban Kwalejin Clemson a lokacin, mai suna Aull project manager. An fara aikin a watan Agusta 1934. Tun daga farawa, Aull ya umurci maza su share tasoshin katako, su gina hanyoyin wuta, da kuma share magudanan ruwa. Aull ya dauki hayar injiniyoyi biyu na Kwalejin Clemson don tsarawa da gina dam akan Shida Mile Creek don samar da tafkin Issaquena. Ya kuma fara dasa shuki. Musamman ma, maza sun dasa danko, Pine, poplar da itacen oak. A karshen shekara ta biyu a matsayin manajan ayyuka, Aull ya yanke shawarar yin murabus daga aikinsa kuma ya sake samun matsayinsa na shugaban Sashen Tattalin Arziki na Noma a Clemson. Tsakanin 1942 zuwa 1945, an ba da hayar kadada ɗari da talatin da biyar na dajin arewa ga Hukumar Jiragen Sama ta Amurka don aikin bama-bamai. A cikin 1946, Clemson's President R.F. Poole ya ɗauki Norbert B. Goebel, wanda ya kammala karatun digiri a fannin kula da gandun daji na Jami'ar Duke, a matsayin manajan gandun daji na aikin, wanda a lokacin ake kira da "Land Use Project". A ranar 22 ga Disamba, 1954, wani kudirin doka da Sanata Charles E.[5] Daniel da Sanata Strom Thurmond suka gabatar ya ba da kadada 27,469 na aikin ga Kwalejin Clemson kan farashin dala daya. Wannan lissafin ya tanadi wasu haƙƙoƙin ma'adinai na Amurka kuma ya taƙaita filaye da za a yi amfani da su har abada don amfanin jama'a. A cikin 1977,[6] Cibiyar Nazarin Halittar Halitta ta zaɓi dajin a matsayin ɗaya daga cikin 67 na farko na gwajin muhalli a cikin ƙasa. 17 kawai daga cikin 171 da aka yi la'akari da su sama da Clemson.
Ilimin Kasa
[gyara sashe | gyara masomin]Ƙasar dajin gwaji na Clemson ya shimfiɗa mil takwas arewa da mil takwas kudu da harabar Jami'ar Clemson.[7] Ƙasar tana cikin yankin Albarkatun ƙasa na Kudancin Piedmont. Ƙasar iyaye ta ƙunshi granites, phylites da schists da gneisses iri-iri da aka kafa a ƙarshen Precambrian zuwa farkon shekarun Paleozoic. Tsayin dajin yana daga ƙafa 650 zuwa ƙafa 1,000 sama da matakin teku. Yankin arewacin dajin yana cikin yankin canji tsakanin yankunan Piedmont da Mountain Physiographic. Yankin kudancin dajin yana yankin Piedmont physiographic. [8]
Ilimin Tsirrai
[gyara sashe | gyara masomin]Itatuwa
[gyara sashe | gyara masomin]Dajin gwaji na Clemson gida ne ga nau'ikan bishiyoyi sama da 90. A cikin busassun bushes, waɗannan nau'ikan sun haɗa da itacen oak na blackjack, itacen oak na baya, pine shortleaf da Pine Virginia. A tsakiyar gangaren gandun daji manyan nau'ikan bishiyoyi sune hickory bitternut, black oak, black danko, dogwood flowering, tsami, kudancin ja itacen oak da farin itacen oak[9]. A cikin ƙananan gangaren dajin, manyan nau'ikan bishiyoyi sun haɗa da beech na Amurka, itacen oak na arewa, ɗanɗano mai dadi, tulip poplar da farin Pine. A cikin kasan dajin, nau'in bishiyoyi sun hada da baƙar fata goro, dattijon akwati, koren ash, hackberry, kogin birch da sycamore. Akwai itatuwan zakarun South Carolina guda uku da ake samun su a cikin dajin: farin basswood mai ƙafa 115, itacen oak mai tsawon ƙafa 97, da tsatsa mai ƙafa 20.[10]
Manazarta
[gyara sashe | gyara masomin]- ↑ Clemson University Forest and Natural Resources". Clemson Experimental Forest. Clemson University. Archived from the original on 2012-11-20. Retrieved October 1, 2012.
- ↑ Garton, John (2007). Quiet Reflections. Clemson University.
- ↑ Clemson University Forest and Natural Resources". Clemson Experimental Forest. Clemson University. Archived from the original on 2012-11-20. Retrieved October 1, 2012.
- ↑ Garton, John (2007). Quiet Reflections. Clemson University.
- ↑ Garton, John (2007). Quiet Reflections. Clemson University
- ↑ The Clemson Experimental Forest: Its First Fifty Years. Clemson University
- ↑ Sorrells, Robert (1984). The Clemson Experimental Forest: Its First Fifty Years. Clemson University
- ↑ Sorrells, Robert (1984). The Clemson Experimental Forest: Its First Fifty Years. Clemson University
- ↑ The Clemson Experimental Forest: Its First Fifty Years. Clemson University
- ↑ Garton, John (2007). Quiet Reflections. Clemson University.
