John Barnard
|
| |
| Rayuwa | |
| Haihuwa | Landan, 4 Mayu 1946 (80 shekaru) |
| ƙasa | Birtaniya |
| Karatu | |
| Harsuna | Turanci |
| Sana'a | |
| Sana'a |
inventor (en) |
| Kyaututtuka |
gani
|
John Edward Barnard, RDI (an haife shi a ranar 4 ga Mayu 1946) [1] masanin injiniya ne na Ingila kuma mai tsara motoci. Barnard an yaba shi da gabatar da sabbin kayayyaki guda biyu a cikin Formula One: chassis na carbon fiber da aka fara gani a 1981 tare da McLaren, da kuma gearbox na atomatik tare da sauyawa a kan motar motar, wanda ya gabatar tare da Ferrari a 1989.
Farkon aiki
[gyara sashe | gyara masomin]Barnard ya sami difloma daga Kwalejin Fasaha ta Watford a cikin shekarun 1960 kuma ba kamar yawancin tsaransa ba ya bin dogon aikin ilimi, a maimakon haka ya zaɓi shiga Kamfanin Janar Electric. A shekara ta 1968, Lola Cars ta dauki Barnard a matsayin ƙaramin mai tsarawa kuma ta fara aiki a kan yawancin ayyukan masana'antun chassis, gami da masu tsere na Formula Vee da motocin wasanni da yawa. Yayinda yake a Lola, an gabatar da Barnard ga Patrick Head, wanda daga baya ya taimaka wa Williams_(Formula_One)" id="mwJQ" rel="mw:WikiLink" title="Frank Williams (Formula One)">Frank Williams ya sami ƙungiyar Williams Formula One. Injiniyoyin biyu sun zama abokai masu kyau kuma Head ya kasance mafi kyawun mutum a bikin auren Barnard a farkon shekarun 1970.
A shekara ta 1972, Barnard ya shiga ƙungiyar McLaren Formula One kuma ya kasance na tsawon shekaru uku yana aiki tare da Gordon Coppuck a kan ƙirar chassis na M23 da sauran ayyukan McLaren, gami da IndyCar na ƙungiyar. A shekara ta 1975, Parnelli Jones ya hayar Barnard don yin aiki tare da Maurice Philippe wanda ke tsara mai tseren Formula One (Parnelli VPJ4) wanda ya yi kamfen daga 1974 zuwa 1976. Motoci mafi kyau sun ƙare na 4th daga Mario Andretti a 1975 Swedish Grand Prix . Bayan Philippe ya bar Vel's Parnelli Jones Racing, Barnard ya gyara zane don zagaye na Indycar. Ƙarin ƙirar Indycar sun biyo baya kuma a cikin Indianapolis 500">1980 Barnard-designed Chaparral 2K chassis ya ɗauki Johnny Rutherford zuwa shahararren Indianapolis 500 da CART direbobi taken.
Shekaru na Ferrari
[gyara sashe | gyara masomin]A shekara ta 1986, dangantakar aiki tsakanin Barnard da McLaren kocin Ron Dennis ta lalace. Wannan ya haifar da hasashe cewa Barnard zai bar kungiyar, kuma bai zo da mamaki ba lokacin da aka sanar da shi kafin Grand Prix na Jamus na 1986 cewa zai shiga Ferrari a 1987. Scuderia ba ta lashe Grand Prix ba tun lokacin da Michele Alboreto ya lashe Grand Prix na Jamus na 1985, kuma mai zanen ya sami damar kiran sharuddansa. Da aka ba da kuɗi mai yawa daga ƙungiyar don kafa ofishin ƙira a Guildford a Ingila, Barnard ya kafa Ofishin Fasaha na Ferrari Guildford A farkon 1988 kuma ya fara aiki kan dawo da Ferrari zuwa nasara ta yau da kullun (bisa ga Barnard, sunan ofishin Guildford ya kasance wasa ne akan kalmomin ɗayan motocin Ferrari, GTO). Gerhard Berger ya lashe tseren biyu na karshe na kakar 1987, kuma ya biyo bayan wannan ta hanyar nasarar da aka samu a Grand Prix na Italiya a watan Satumbar 1988, a lokacin da McLaren ya mamaye shi, wanda tsohon abokin aikinsa Steve Nichols ya tsara MP4/4 mai amfani da Honda, tare da taimakon wasu daga maye gurbin Barnard a cikin tawagar, mai tsara Brabham Gordon Murray. Ferrari ta kammala a matsayi na 4 a gasar zakarun masu ginawa a shekarar 1987 kuma ta 2 a shekarar 1988.
Daga cikin Gustav Brunner ya tsara Ferrari F1/87 da kuma sabuntawa F1/88C da aka yi amfani da shi a cikin lokutan 1987 da 1988, Barnard ya bayyana cewa motar tana da ƙirar daban fiye da yadda zai zaɓa saboda ka'idojin, amma a lokacin da ya isa aikin ƙungiyar ya riga ya fara akan ginin motocin kuma ba za a iya yin komai don canza abubuwa ba tare da kuɗi ba. Har ila yau, tare da 1988 kasancewa shekarar ƙarshe don motocin turbo, babban abin da ya mayar da hankali shi ne tsara motar 1989 don dacewa da sabbin ka'idojin FIA wanda ke buƙatar duk motocin Formula One su yi amfani da injin 3.5-litre na halitta.
manazarta
[gyara sashe | gyara masomin]- ↑ "Team Bosses: John Barnard". OldRacingCars.com. Retrieved 6 June 2010.