Lai Khutshangbi
|
mythical creature (en) | |
|
| |
| Bayanai | |
| Bangare na |
Meitei literature (en) |
| Jinsi | mace |
| Sunan asali | ꯂꯥꯢ ꯈꯨꯠꯁꯥꯡꯕꯤ |
| Ƙasa da aka fara |
Kingdom of Manipur (en) |
Lai Khutshangbi (/laai-khoot-shaang-bee/) aljani ne (hingchabi) a cikin tatsuniyoyin Meitei da al'adun Tsohon Kangleipak (Manipur na Dā). Tana da hannaye masu tsawo. Kalmar "Lai" tana nufin "allah ko allahntaka," "Khut" tana nufin" hannu, kuma "Sangbi" ko "Shangbi" tana nufin (tsawon lokaci" a Manipuri (Meitei).[1][2][3] Labarin ya ce lokacin da take tafiya, hannayenta masu tsawo sun taɓa ƙasa. yatsunsu suna da kaifi kamar ƙayoyi. Tana da babban baki tare da dogon harshe. Bayyanarta tana da ban tsoro sosai.
Labari
[gyara sashe | gyara masomin]Akwai wani namiji da mace tare da ƙaramin yaro mai suna Shasi (ko "Shachi" ko "Leirik" ko "Naocha" a wasu fassarori) da ke zaune a cikin wani gida mai zaman kansa a cikin wani ƙauye. Kusa da shi akwai gandun daji inda Lai Khutsangbi ke zaune. Yawancin lokaci tana sata da cin dabbobi da jarirai daga ƙauyen. Ta yi amfani da kaɗaici na mutane, ta shuka tsoro a cikin mutanen ƙauyen.
Lai Khutsangbi musamman yana so ya ci yaron Shasi. Amma mahaifin Shasi, Shasipa ya kasance mai ƙarfin zuciya har Lai Khutsangbi ya ji tsoronsa. Wata rana, Shasipa ta bar gida don yin aiki a wani wuri mai nisa. Zai tafi kwanaki da yawa. Lai Khutsangbi ya zo gidan da dare ya tambayi mahaifiyar Shasi, Shasima idan mijinta yana gida ko a'a. Shasima tana da hikima, don haka ta yi ƙarya ta ce mijinta yana gida. Lai Khutsangbi ya tafi. Amma ta dawo dare bayan dare kuma ta sake tambayar wannan tambaya akai-akai. Mahaifiyar Shasi ma ta ba da amsar iri ɗaya, ta ɓoye gaskiyar cewa Shasipa ya tafi. Bayan ɗan lokaci, mahaifin Shasi ya koma gida kuma mahaifiyar Shasi ta gaya masa abin da ya faru. Da jin wannan, mahaifin Shasi ya shirya wani shiri don kayar da aljanu. A wannan dare, ya jira Lai Khutsangbi da takobi mai kaifi. A tsakar dare, aljanu, kamar yadda ya saba, ta zo ta tambayi Shasima idan mijinta yana gida. A wannan lokacin, mahaifiyar Shasi ta amsa cewa ba shi da gida. Ba tare da sanin dabarar ba, Lai Khutsangbi ta fashe ta bangon gidan da ɗayan hannayenta masu ƙarfi, tana ƙoƙarin neman Shasi, yaron. Mahaifin Shasi, wanda ke jiran wannan damar, ya yanke hannunsa da takobinsa.[4]Sa'an nan, aljanu ta yi kururuwa da zafi,
Lai Khutsangbi ta tsere daga gidan, ta ja sauran hannunta masu tsawo. Jinin ya tashi daga hannunta kuma ya fadi a kan shuke-shuke da yawa da ke girma a kan hanyarsa zuwa gandun daji. An ce ja da aka gani a wasu tsire-tsire shine jininta. Mahaifin Shasi ya bi hanyar jinin ta cikin dazuzzuka. Yarinyar ba za ta iya gudu da sauri kamar yadda take iya ba saboda ta ji rauni. Mahaifin Shasi ya kama ta kuma ya tsaya a kan sauran hannunta. Sa'an nan kuma, ya yanke wannan hannun.Mazauna ƙauyen sun gode wa Shasipa saboda jaruntakarsa. Tun daga wannan rana, Lai Khutsangbi, aljanu mai dogon hannu, ba a sake ganinta ba.
Hotuna
[gyara sashe | gyara masomin]-
Lai Khutsangbi
-
The family of Shasi, the child who is desired by Lai Khutsangbi
-
The family of Shasi, the child who is desired by Lai Khutsangbi
-
Lai Khutsangbi aiming to the lonely house
-
Lai Khutsangbi coming to human settlement
-
Lai Khutsangbi coming to the village
-
Lai Khutsangbi penetrating the wall of the house with her powerful hand
-
Lai Khutsangbi's hand about to chopped off by Shasipa, Shasi's father
-
The first hand being chopped off
-
Lai Khutsangbi being followed by Shasi's father
-
The second hand being chopped off
Manazarta
[gyara sashe | gyara masomin]- ↑ Oinam, James (2016-05-26). New Folktales of Manipur (in Turanci). Notion Press. ISBN 978-1-945400-70-4.
- ↑ Indian Literature (in Turanci). Sahitya Akademi. 1981.
- ↑ Singh, Moirangthem Kirti (1993). Folk Culture of Manipur (in Turanci). Manas Publications. ISBN 978-81-7049-063-0.
- ↑ 4.0 4.1 B. Jayantakumar Sharma; Dr. Chirom Rajketan Singh (2014). Folktales of Manipur. p. 98.
- ↑ B. Jayantakumar Sharma; Dr. Chirom Rajketan Singh (2014). Folktales of Manipur. p. 99.