Jump to content

Layla al-Akhyaliyya

Daga Wikipedia, Insakulofidiya ta kyauta.
Layla al-Akhyaliyya
Rayuwa
Haihuwa 7 century
ƙasa Khalifancin Umayyawa
Mutuwa 699 (Gregorian)
Karatu
Harsuna Larabci
Sana'a
Sana'a maiwaƙe
Imani
Addini Musulunci

Layla bint Abullah bn Shaddad bn Ka'b al-Akhyaliyyah ( Arabic ) (dc AH 75/694×90/709 CE), ko kuma kawai Layla al-Akhyaliyah ( Arabic ) shahararriyar mawakiyar Banu Umayyawa ce wacce ta shahara wajen waka, balaga, karfin hali, da kyawunta. Kusan gajerun wakokinta hamsin sun tsira. Sun hada da fitintinun masoyanta Tawba ibn Humayyir, da satar zinace-zinace da ta yi musanya da al-Nabigha, da limaman kiyayya ga halifofi Uthman da Abd al-Malik ibn Marwan ;[1][2][3]

Ita dai an haife ta ne ga bangaren Banu Ukayl na kabilar Banu Amir, kuma aka yi daidai da kabila daya da Qays bn Mullawah da Layla al-Amiriya, wanda shi ne abin da ya shafi Layla da Majnun . Duk da haka, ba kamar su ba, ita 'yar birni ce ba ƙauye ba.

A shekarunta na karama, an santa da son Tawba ibn Humayir, amma mahaifinta ya ki auren, sai ta auri wani mutum mai suna Abi Al-Athla. Tawaba ta ci gaba da ziyartarta duk da aurenta har sai da mijinta ya kai kara ga Halifa, wanda ya sa Tauba ta tafi. Mijinta ya kasa jurewa kishi, sai ya sake ta. Sai ta auri wani mawaki da ba a san ta ba, ta haifi ‘ya’ya da yawa, ba a san su ba.

Waka da tasiri

[gyara sashe | gyara masomin]

Ƙarfin halinta da shahararta ya ba ta damar shiga kotunan Banu Umayya da sauran su.

Tana daya daga cikin mawakan Larabawa mata na farko wadanda suka kuskura su fadi soyayyarta a fili; wannan waƙar tana da alaƙa musamman da Tawba b. al-Humayir: 'Laylā da Tawba sun yi soyayya da juna.[4] Amma da Tauba ta nemi auren Laila, mahaifinta ya ki, kuma ya auri Layla ga wani mutum. Daga baya kuma sai aka kashe Tauba, kuma hakan ya zaburar da makoki na Laili.[5] Abin da ya kara ba da tsoro shi ne ta auri wani ( Sawwar b. Awfa al-Qushayri ). Duk da haka, waƙar soyayya ba ita kaɗai ce salonta ba, domin wakokinta sun bambanta a cikin batutuwa, duk da cewa ta guje wa siyasa . Hakan ya taimaka mata ta ci gaba da dangantakarta da mutane masu tasiri a siyasance, duk da sauyin yanayi da iko. Ayyukanta sun haɗa da musayar sati tare da Nābigha al-Ja'dī (a fili tsakanin 40/660 da 63/683) [5] da Ḥmayda bint Nu'man ibn Bashīr .

Sau da yawa ana kwatanta waƙarta da ta Al-Khansa . Duk da haka, Layla tana da ƙarin hoto iri-iri, ba a keɓe a cikin jeji ba, kuma ta yi amfani da nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan nau'ikan iri ɗaya ne. Har ila yau waƙar tata ta ƙunshi wasu fannoni na falsafa da hikimomi, waɗanda galibi ana danganta su da yawan tafiye-tafiyenta. A daya bangaren kuma, Layla ta dogara sosai kan wakar ta don samun kudin shiga inda aka ba ta kudi a kan wasu wakoki, kuma wakar ta ta tanadar mata alaka da masu hannu da shuni yayin da Al-Khansa ta dogara ga makiyayan danginsu na gargajiya.

Ta rasu a shekara ta 704 a kusa da birnin Samawa na kasar Iraqi yayin da take tafiya.

  1. Lang, Kate (2002). "Layla al-Akhyaliyya (fl. 650–660)". In Commire, Anne (ed.). Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Waterford, Connecticut: Yorkin Publications. ISBN 0-7876-4074-3. Archived from the original on 2016-02-20.
  2. Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Qutbuddin
  3. Josef W. Meri, ed. (31 October 2005). Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia. Routledge. p. 866. ISBN 978-1-135-45603-0.
  4. Aram A. Shahin, 'Reflections of the Lives and Deaths of Two Umayyad Poets: Laylā al-Akhyaliyya and Tawba b. al-Ḥumayyir', in The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi, ed. by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin (Leiden: Brill, 2016), pp. 398-443 (p. 398), DOI: 10.1163/9789004307469_018.
  5. 1 2 Aram A. Shahin, 'Reflections of the Lives and Deaths of Two Umayyad Poets: Laylā al-Akhyaliyya and Tawba b. al-Ḥumayyir', in The Heritage of Arabo-Islamic Learning: Studies Presented to Wadad Kadi, ed. by Maurice A. Pomerantz, Aram A. Shahin (Leiden: Brill, 2016), pp. 398-443 (p. 416 n. 48), DOI: 10.1163/9789004307469_018.