Jump to content

Ruwan inabi na Tunisia

Daga Wikipedia, Insakulofidiya ta kyauta.
Ruwan inabi na Tunisia
aspect in a geographic region (en) Fassara
Bayanai
Ƙaramin ɓangare na viticulture (en) Fassara da wine (en) Fassara
Fuskar viticulture (en) Fassara
Ƙasa Tunisiya

Ruwan inabi na Tunisia yana da dogon tarihi wanda ya samo asali ne daga zamanin d ̄ a kamar yawancin ƙasashen Bahar Rum tare da Finikiyawa da Carthage .

Masanin ilimin noma Mago wanda ke zaune a birnin Carthage, ya rubuta yarjejeniya game da ilimin noma da noman inabi, wanda har yanzu ana amfani da dabarunsa har zuwa yau. Duk da isowar ikon musulmi tun daga karni na 7 AD, noma da samar da ruwan inabi ba su taɓa ɓacewa daga Tunisia ba.[1][2]

Ruwan inabi na Rosé yana da babban rabo na samar da Tunisian.

Wataƙila Mutanen Finikiya ne suka gabatar da samar da ruwan inabi a Tunisia ta yau lokacin da aka kafa Carthage. Masanin ilimin noma na Carthaginian Mago ya rubuta game da noman inabi, kuma ayyukansa, waɗanda daga baya aka fassara su daga Punic zuwa Latin, marubutan Romawa na baya kamar Columella ne suka nakalto su.

An ci gaba da samar da ruwan inabi bayan Romawa sun mamaye Carthage a cikin 146 BC. Bayan nasarar da Larabawa suka yi a Tunisia a karni na 8 AD, an rage samar da ruwan inabi amma ba a kawar da shi ba.

Bayan nasarar da Faransa ta yi a Tunisia a 1881, an gabatar da samar da ruwan inabi mai yawa a cikin ƙasar, kamar sauran ƙasashen Arewacin Afirka. Bayan samun 'yancin kai na Tunisia a 1956, an ci gaba da samar da ruwan inabi amma rashin ƙwarewa ya zama matsala, kuma yankin inabi ya ragu a hankali.

Daga ƙarshen shekarun 1990s, Tunisia ta ga saka hannun jari na ƙasashen waje a masana'antar ruwan inabi daga ƙasashen Turai da yawa, kuma samarwa tana ƙaruwa a hankali a cikin 2000s.

Tsohon lakabin ruwan inabi daga ruwan inabi na Tunisiya da aka sayar a Faransa.
Farin ruwan inabi (2014) 'Magon', AOC Mornag

A shekara ta 2008, akwai kadada 31,000 (77,000) na gonakin inabi a Tunisia, wanda fiye da rabin an sadaukar da shi ga ruwan inabi, sauran kuma galibi ga samar da inabi na tebur. A farkon shekarun 2000, samar da ruwan inabi a Tunisia ya kunshi kashi 60-70 cikin dari na rosé, kashi 25-30 cikin dari ja kuma kasa da kashi 10 cikin dari fari.

Tunisia tana samar da shekara-shekara tsakanin 300 da 400 dubban hectoliters na ruwan inabi, yana girma da kashi 40% tun 2002 tare da mafi girma na 600 dubban hectosliters a 2007. Amfani da gida na Tunisiya na shekara-shekara yana da lita 2.2 (0.48 imperial gallons; 0.58 US gallons) ta ɗan ƙasa.

Fitar da kayayyaki ya kai kashi 40% na kudaden shiga na bangaren da suka kai dala miliyan 40.3 a shekara ta 2009. Jamus da Faransa sune manyan abokan ciniki, tare da wasu adadi da aka fitar da su zuwa Switzerland, Belgium, Amurka, Kanada da wasu ƙasashe na gabashin Turai kamar Rasha. Ana sayar da samarwar a kashi 70% tare da lakabin "AOC" daga cikinsu kashi 20% an kara lakafta su Firayim Minista.

Yawancin samar da ruwan inabi na Tunisia suna cikin Cap Bon da kewayen yankin. Tunisia tana da tsarin Appellation Contrôlée (AOC) wanda ya kunshi AOC guda bakwai masu zuwa, waɗanda aka kare su a ƙarƙashin alamun ƙasa a Tunisia da kuma duniya a cikin jam'iyyun Yarjejeniyar Lisbon don Kare Appellations of Origin da Rijistar Kasa da Kasa (sai dai Iran).[3]

  • Grand Cru Mornag
  • Mornag
  • Dutsen Tebourba
  • Sidi Salem
  • Kelibia
  • Thibar
  • Yankin Utique

Nau'ikan inabi

[gyara sashe | gyara masomin]

Tunisia tana raba mafi yawan nau'ikan inabi na yau da kullun tare da kudancin Faransa tare da nau'ikan gida. Nau'ikan inabi na yau da kullun (waɗanda ke da bambance-bambance na gida) don rosé da jan ruwan inabi sun haɗa da Carignan, Mourvèdre, Cinsaut, Alicante Bouschet, Grenache, Syrah da Merlot, da kuma fararen ruwan inabi Muscat na Alexandria, Chardonnay da Pedro Ximenez .

  1. Pascal Airault et Sonia Mabrouk, « L'offensive internationale des vins du Maghreb », Jeune Afrique, 11 mai 2008, pp. 75-77
  2. Frida Dahmani, « Les crus prennent de la bouteille », Jeune Afrique, 4 juillet 2010, p. 50
  3. Les zônes AOC de Tunisie Archived 2016-02-20 at the Wayback Machine, GIFruits, accessed 2012-10-28 (in French)