Sheikh Bouamama
Appearance
|
| |
| Rayuwa | |
| Haihuwa |
Figuig (en) |
| Mutuwa |
El Aioun Sidi Mellouk (en) |
| Sana'a | |
| Sana'a | soja |
Cheikh Bouamama or Shaykh Bu 'Amamah[1][2] ya jagoranci gwagwarmayar adawa da mamayar 'yan mulkin mallaka na Faransa a Aljeriya daga shekarun 1881 zuwa 1908. [3]
Cheikh Bouamama shugaban ƙabilar Awlad Sidi Shaykh. [4] Juriyar/gwagwarmayar da ya jagoranta a kudu maso yammacin Aljeriya[5][6] daga shekarun 1881 zuwa 1908. [4] [7]
Mai shirya fina-finan Aljeriya Benamar Bakhti ya yi fim ɗin 1983 L'Épopée de Cheikh Bouamama ("The Epic of Cheikh Bouamama"). [8]
Duba kuma
[gyara sashe | gyara masomin]- Mamaye Algiers a 1830
- Abdulkadir al-Jazairi
- Sherif Boubaghla
- Tawayen Mokrani
- Yakin Aljeriya
- Kisan Saida (1881)
Bayanan kula
[gyara sashe | gyara masomin]* Aghrout, Ahmed (2005). "Algeria: Conquest and Resistance, 1831-1879". In Shillington, Kevin (ed.). Encyclopedia of African History. 1. CRC Press. ISBN 1579582451.
- Armes, Roy (2005). Postcolonial Images: Studies In North African Film. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-21744-8.
- Krause, Peter (2017-05-15), Rebel Power: Why National Movements Compete, Fight, and Win, Cornell University Press, ISBN 978-1-5017-1266-1, retrieved 2017-09-24
- Sivers, Peter von (2012), "Algeria", Islamicus, archived from the original on 2017-09-24, retrieved 2017-09-24
Manazarta
[gyara sashe | gyara masomin]- ↑ Paul Gaffarel (1905). Histoire de l'expansion coloniale de la France depuis 1870 jusqu'en 1905. Barlatier. p. 19.
- ↑ Collection des ouvrages publiés par la Commission des publications et notices ... Barlatier. 1905. p. 19.
- ↑ Aghrout 2005.
- 1 2 Sivers 2012.
- ↑ Rachid Benyoub (2002). Algeria 2002 Political Directory: Illustrated. R. Benyoub. p. 21.
- ↑ Abder-Rahmane Derradji (2002). A Concise History of Political Violence in Algeria, 1954-2000: Brothers in Faith, Enemies in Arms. E. Mellen Press. p. 20. ISBN 978-0-7734-7047-7.
- ↑ Krause 2017.
- ↑ Armes 2005.