Yaƙin Faransa da Tahiti
|
| ||||
| Bayanai | ||||
| Kwanan wata | 1844 | |||
| Wuri | ||||
| ||||
Yaƙin French-Tahitian (Faransanci: Guerre franco-tahitienne) ko Yaƙin Faransa-Tahiti (1844-1847) rikici ne tsakanin Masarautar Faransa da Masarautar Tahiti da abokanta a cikin tsibirin Kudancin Pacific na Tsibirin Society a cikin Polynesia ta Faransa na zamani
Tahiti ta tuba zuwa Kiristanci na Furotesta ta hanyar London Missionary Society (LMS) a farkon karni na 19 tare da goyon bayan Daular Pōmare. Da tasirin mishan na Burtaniya George Pritchard, Sarauniya Pōmare IV ta kori mishaneri na Katolika na Faransa daga mulkinta a 1836 kuma ta fusata fushin Faransa. Tsakanin 1838 da 1842, kwamandan sojan ruwa na Faransa Abel Aubert du Petit-Thouars ya amsa korafin Faransa game da mummunar zalunci kuma ya tilasta sarauniya da shugabannin Tahiti su sanya hannu kan Tahiti a matsayin mai kariya. Pritchard da Pōmare IV sun yi ƙoƙari su yi tsayayya da mulkin Faransa da kuma shawo kan Birtaniya su shiga tsakani don goyon bayan Tahitians. Wadannan kokarin ba su yi nasara ba kuma sun haifar da ɗaurin Pritchard da kuma korar Pōmare IV da son rai ga danginta a makwabciyar Raiatea.[1]
