Jump to content

Ramahurmuzi

Daga Wikipedia, Insakulofidiya ta kyauta.
Ramahurmuzi
Rayuwa
Haihuwa 10 century
ƙasa Daular Abbasiyyah
Mutuwa 971 (Gregorian)
Sana'a
Sana'a muhaddith (en) Fassara
Muhimman ayyuka Amthāl al-ḥadīth al-marwīyah ʻan al-Nabī ṣallá Allāh ʻalayhi wa-sallam (en) Fassara
Q22686067 Fassara
Imani
Addini Musulunci
Mabiya Sunnah

Abū Muḥammad al-Ḥasan ibn ʻAbd al-Raḥmān ibn Khallād al-Rāmahurmuzī (Larabci: ابو محمد الحسن بد الرحمن بن خلاد الرامهرمزي) (?— kafin 971 CE/360 AH), wanda aka fi sani da shi a cikin littattafan tarihi kamar Ibn al-Khallād, [1]masanin ilimin hadisi ne na Farisa kuma marubuci wanda ya rubuta ɗayan manyan littattafan farko da aka tattara a cikin littattafan adabin hadisi, al-Muḥaddith al-Fāṣil bayn al- Rāwī wa al-Wāʻī.

Tarihin Rayuwa

[gyara sashe | gyara masomin]

Ba a tantance takamaiman ranar haihuwar Al-Rāmahurmuzī ba, [2]amma ana iya kimanta shi dangane da kwanakin rasuwar malamansa, yana sanya haihuwarsa kusan shekaru 100 kafin mutuwarsa. Don haka, 871/260 kimantawa ce daidai gwargwado, a cewar The Encyclopaedia of Islam, dangane da tsawon rayuwar da galibi ake ɗauka don ƙwararrun hadisi. [3]Sunan al-Rāmahurmuzī alama ce ga Rām-hurmuz wani gari a Khūzistān a kudu maso yammacin Iran a yau. Mahimmancin Rām -hurmuz shine tsakiyar wurinsa a tsaka tsakanin Ahwaz, Shūshtar, Iṣfahān da Fārs tsakanin Āb -i Kurdistān da kogunan Gūpāl.[4]

Ya fara karatun hadisi a 903/290, yana jin hadisi daga babansa, Abd al-Raḥmān ibn Khallād, da Muḥammad ibn Abdillāh al-Ḥaḍarī, Abū al-Ḥuṣayn al-Wādiʻī, Muḥammad ibn Ḥibbān al-Māzinī da sauran su tsara. [5]Ya yi aiki a matsayin alƙali (qāḍī) na wani lokaci, ko da yake an ba da cikakken bayani. Al-Dhahabi ya bayyana Al-Rāmahurmuzī a matsayin "fitaccen limami[6][7] [8]... wanda ya kasance daga limaman hadisi kuma wannan zai bayyana ga duk wanda ya yi tunani kan aikinsa a ilimin hadisi."

Dalibansa sun haɗa da Abū al-Ḥusayn Muḥammad ibn Aḥmad al-Saaydāwī, al-Hasan ibn al-Layth al-Shīrāzī, Aḥmad ibn Mūsā ibn Mardawayh, Aḥmad ibn Isḥāq al-Nahāwandī da wasu da dama daga mazaunan Farisa.[9]

Al-Dhahabi ya ce bai iya gano ranar mutuwar Al-Rāmahurmuzī ba kuma ya yi hasashen cewa ya kasance a cikin shekarun 350 na Hijira, tsakanin 961 zuwa 971 AZ. Sannan ya nakalto Abū al-Kasim ibn Mandah kamar yadda aka ambata a cikin aikinsa, al-Wafayāt, cewa Al-Rāmahurmuzī ya rayu har kusan 971/360 yayin da yake zaune a cikin birnin Rām-hurmuz. Encyclopaedia of Islam ya kayyade mutuwarsa da ta faru a 971/360.[10]

Al-Rāmahurmuzī mawaƙi ne kuma al-Thaʻālabī[11] ne ya tattara kaɗan daga cikin waƙoƙinsa a cikin Yatīmah al-Dahr. Biyu daga cikin ayyukansa na da'awa sun wanzu har zuwa yanzu[12], dukansu sun shafi batun hadisi.[13]

  1. al-Muḥaddith al-Fāṣil bayn al-Rāwī wa al-Wāʻī-aikinsa mafi mashahuri, cikakken aiki ne a kan batun taƙaitaccen hadisi da kimanta tarihin rayuwa, Ibn Ḥajr yana ganin ya kasance daga cikin manyan ayyukan farko akan batun. [14]ĪAlī al-Qārī ya bayyana cewa furucin da Ibn Ḥajr yayi amfani da shi yana barin tunanin cewa akwai ire-iren ayyuka iri-iri a lokacin Al-Rāmahurmuzī ya rubuta shi saboda haka yana da wuya ƙaddararsa ta farko. Encyclopaedia of Islam ya zama na farko. Al-Muḥaddith al-Fāṣil ya rinjayi duk ayyukan da suka biyo baya a cikin nau'in sa kuma ana samun su a buga, Muḥammad ʻIjāj al-Khaṭīb ne ya shirya a Beirut, 1971[15]. Ibn Ḥajr yayi sharhi cewa al-Muḥaddith al-Fāṣil bai haɗa da duk fannonin da suka dace ba karatun hadisi. Al-Dhahabi ya ce ya ji wannan aikin tare da isnadi yana komawa Al-Rāmahurmuzī.[16]
  2. Amthāl al-Nabī—tarin misalai 140 a cikin surar hadisai waɗanda aka buga su bugu biyu. Amatulkarim Qureshi ne ya gyara na farko a Hyderabad, 1968 sannan na biyu M. M. al-tAthamī a Bombay, 1983[17]
  3. Rabīʻ al-Mutayyim fī Akhbār al-ʻAshshāq
  4. al-Nawādir
  5. Risālah al-Safr
  6. al-Ruqā wa al-Taʻāzī
  7. Adab al-Nāṭiq[18]
  1. al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (1957). al-Mu`allimi (ed.). Tadhkirah al-Huffaz (in Arabic). Vol. 3. Hyderabad: Dairah al-Ma`arif al-'Uthmaniyyah. pp. 905–6.
  2. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5.
  3. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5.
  4. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. p. 416. ISBN 90-04-09813-5.
  5. al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (1957). al-Mu`allimi (ed.). Tadhkirah al-Huffaz (in Arabic). Vol. 3. Hyderabad: Dairah al-Ma`arif al-'Uthmaniyyah. pp. 905–6.
  6. Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (1957). al-Mu`allimi (ed.). Tadhkirah al-Huffaz (in Arabic). Vol. 3. Hyderabad: Dairah al-Ma`arif al-'Uthmaniyyah. pp. 905–6.
  7. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5
  8. al-'Asqalani, Ahmad ibn 'Ali. 'Ali al-Halabi (ed.). Nuzhah al-Nathr (in Arabic) (sixth ed.). Dammam: Dar ibn al-Jawzi. p. 45.
  9. al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (1957). al-Mu`allimi (ed.). Tadhkirah al-Huffaz (in Arabic). Vol. 3. Hyderabad: Dairah al-Ma`arif al-'Uthmaniyyah. pp. 905–6.
  10. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5.
  11. al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (2001). Shu`ayb al-Arnaout (ed.). Siyar 'Alam al-Nubula (in Arabic). Vol. 17 (11 ed.). Beirut: Muassasah al-Risalah. pp. 73–4.
  12. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5.
  13. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5
  14. al-'Asqalani, Ahmad ibn 'Ali. 'Ali al-Halabi (ed.). Nuzhah al-Nathr (in Arabic) (sixth ed.). Dammam: Dar ibn al-Jawzi. p. 45.
  15. al-Qari, 'Ali ibn Sultan (n.d.). Muhammad; Haytham Nizar Tamim (eds.). Sharh Sharh Nukhbah al-Fikr (in Arabic). Beirut: Dar al-Arqam. p. 137.
  16. al-Qari, 'Ali ibn Sultan (n.d.). Muhammad; Haytham Nizar Tamim (eds.). Sharh Sharh Nukhbah al-Fikr (in Arabic). Beirut: Dar al-Arqam. p. 137.
  17. Juynboll, G.H.A. (1995). Bosworth; Donzel; Heinrichs; Lecomte (eds.). The Encyclopaedia of Islam. Vol. 8, fascicules 137–8. Leidan, The Netherlands: E. J. Brill. pp. 420–1. ISBN 90-04-09813-5
  18. al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad (2001). Shu`ayb al-Arnaout (ed.). Siyar 'Alam al-Nubula (in Arabic). Vol. 17 (11 ed.). Beirut: Muassasah al-Risalah. pp. 73–4.